woensdag 23 mei 2018

Roadtrip Westcoast Deel 1

3 tot 30 mei.

3 mei mochten we onze auto ophalen en beginnen aan onze westkust roadtrip. 
Jeej. 
Mijn terugvlucht naar huis heb ik bewust vanaf Perth gepland. 
Reden,  dan zie ik ook iets van de andere kant van Australië. 
Van iedereen krijg ik te horen dat de westkust echt heel gaaf is. 
Dat wilde ik heel graag zelf zien! 
Ik had een leuke klik met Iris die ik aan de oostkust leerde kennen. 
Samen besloten we een maandje te gaan roadtrippen. 
De droom route Darwin - Perth zou te gehaast worden in een maand tijd. 
Optie B Broome - Perth te duur omdat Broome geen auto pick-up locatie is. 
Dus besloten we Perth - Perth te doen.
Bij het uitzoeken wat we wilde gaan zien besloten we tot Exmouth en Karijiini te gaan touren om vervolgens weer terug naar Perth te gaan zodat ik vanaf daar naar huis kan. 
Het ophalen van de auto duurde iets langer als verwacht. 
Volgende stap was shoppen. 
Luchtbed, dekens,  zaklamp etc.
En genoeg (blik) voedsel om een paar dagen the middle of nowhere te overleven. 
Tegen de tijd dat we klaar waren met shoppen was het al te laat om naar de dichtstbijzijnde gratis camping te rijden. 
Rond 6 uur is het hier namelijk al pikdonker. 
En regel nummer 1 in Australië. 
Ga niet de weg op als het donker is! 
Wildlife in Australië komt namelijk tot leven zodra het donker wordt. 
En je wilt geen kangaroe op je motorkap hebben! 
We besloten daarom voor 1 nacht een goedkoop hostel te nemen. 
Waarom het een goedkoop hostel was zijn we wel achter gekomen... 
Wat een nachtmerrie die plek. 
We waren dan ook blij dat de volgende dag onze roadtrip echt kon beginnen. 
Onze eerste stop was meteen een hele leuke. 
Sandboarding in Lancelon. 
Sandboarding had ik al eens eerder gedaan. 
Maar dan iedere keer met een tour,
Met een bodyboard waarbij je alleen liggend op je buik naar beneden mocht glijden. 
Op deze plek verhuurde ze boarden waarop je moest zitten,
Of kon staan. 
Whoehoe. 

We deden een picknick lunch op het strand... 
Owja.. 
Hier kan ik wel aan wennen hoor. 
De andere leuke stop van de dag was 
The Pinnacles desert. 
Die avond maakte we kennis met gratis camperen aan de westkust. 
Met de app wikicamps kun je alle campings,  gratis en betaald in Australië opzoeken.
We moesten alleen nog een beetje wennen aan hoe deze app te gebruiken. 
We kwamen voor onze eerste nacht,
Na nog best wel wat kilometers inland rijden,
terecht op een "camping"  
Een plek in de middel of nowhere waar camperen is toegestaan. 
Geen wc,  geen faciliteiten, 
alleen een stuk grond, succes. 
Het was al te laat om een betere plek te vinden dus deden we het er maar mee. 
We zetten onze tent op om onze spullen in te doen zodat we in de auto kunnen slapen. 
En camperen in de auto betekent 
Leven met zonsondergang en zonopkomst. 
Zorg ervoor dat je opgebouwd bent en al een eind op weg bent met eten koken voor het te donker wordt. 
Vroeg naar bed. 
En zodra de zon opkomt sta je op.
Jup,  dat is rond 6 uur... 
Onze tweede nacht kamperen ging al een stuk beter.
We,  of eigenlijk Iris,  vonden een gratis camping met wc. 
Of nouja wc... 
Een long drop. 
Dit soort campings werd onze nieuwe standaard. 
Onze derde dag was in een gebied waar geen gratis campings zijn 
Shark Bay. 
We vonden een camping aan het strand, met douches,  een zwembad en een Hot pool. 
Oelala 
We besloten hier 2 dagen te blijven zodat we de tijd konden nemen van dit geweldige stukje Australië. 
Ik had echt uitgekeken naar dit gebied. 
Een prachtige kustlijn met stranden en baaien. 
De plek waar de desert,  het rode zand, 
Overloopt in prachtige witte stranden. 
En waar ik vooral heel blij van werd:
Shell bay. 
Een strand die bijna helemaal uit kleine witte schelpjes bestaat. 
Wat een prachtig land 
Met zulke uitzichten wordt zelfs oploskoffie een geniet momentje 
Volgende stop in dit gebied. 
Monkey Mia. 
Een prachtige plek. 
Maar het werd nog mooier.
Er woont een dolfijnen Colonie. 
3 keer per dag worden deze gevoed met een visje. 
Terwijl we met onze enkels in het water stonden. 
Zwommen de dolfijnen tot een meter voor onze neus naar het strand. 
Wauw. 
Er werden een aantal mensen uitgekozen om een visje te geven aan een dolfijn. 
Iris was een van de gelukkige. 
Haar glimlach ging de rest van de dag niet meer van haar gezicht.
Dit is nog maar de eerste week van de westcoast trip. 
En het was nu al perfect. 

zondag 20 mei 2018

Perth

30 april tot 3 mei 


Na Uluru vloog ik via Adelaide naar Perth 
Deze tussenstop omdat dit 100 dollar goedkoper was.. 
Vliegen, 
En dan vooral binnenlandse vluchten, 
Is ondertussen zo makkelijk geworden als een bus pakken. 
Je hoeft niet eens een paspoort te laten zien. 
En ik vermaakte me prima op de vluchten en vliegvelden. 
Na een dagje vliegen werd ik herenigd met mijn reis vriendin Iris 

Ze was een week langer in Cairns gebleven 
Om vervolgens naar Perth te vliegen 
Om hier met mij mijn verjaardag te vieren.
:)

Jarig zijn aan de andere kant van de wereld is raar 
Maar niet minder leuk. 
Iris trakteerde me op koffie met taart. 
En had een kaart. 
En ik had kaartjes van Mylène en Jenna Leigh. 
Die hadden ze me aan het begin van de reis mee gegeven. 
Voeg daar ballonnen en confetti aan toe 
En het feest is compleet 
:)
Het leven is een feestje 
Maar je moet zelf de slingers ophangen. 
Naast taart eten
Gingen we shoppen. 
Ik kocht een nieuwe feest jurk. 

Als kinderfeestje gingen we klimmen 
:)
Er was een leuke korting deal 
En aangezien ik klimmen erg leuk vind. 
Ik had al 6 maanden niet meer geklommen. 
Ik vond het weer helemaal leuk. 
Met nog maar een maand :( op reis 
Heb ik weer iets om naar uit te kijken. 
Thuis kan ik weer lekker gaan klimmen. 
We gingen uit eten. 
We miste de shuttlebus naar een feestje. 
Oeps. 
En dronken daarom te dure drankjes 
In een te dure bar. 
Ach ja, je wordt maar 1 keer 29.
De overige tijd in Perth 
Was vooral voorbereiding voor de westcoast roadtrip.
Informatie boekjes verzamelen,
Route plannen,
Wassen,
Tas in pakken 
En warme kleding kopen. 
Want Jezus wat is het hier koud... 

De laatste maand van mijn trip ga ik met Iris roadtrippen aan de westkust 
#zinin 

vrijdag 18 mei 2018

Uluru

26 tot en met 30 april

WhitSundays en Cairns waren mooie hoogtepunten om de eastcoast mee af te sluiten. 
Wat heb ik al veel van Australië mogen zien. 
Melbourne,  Great Ocean Road, Tasmania, 
De hele eastcoast tussen Sidney en Cairns, met al zijn prachtige stranden. 
Veel gezien! 
Maar ik had nog niet het gevoel het echte Australië te hebben gezien. 
Het beeld dat ik had van Australië:
Naast de stranden, 
dacht ik dan vooral ook aan de desert,  kilometers met niks,  
rood zand, 
met hier en daar een kangaroe.  
Ik kon dan ook niet Australië verlaten zonder daar ook iets van te zien. 
Ik wil iets van die enorme stukken niks zien. 
En dus boekte ik een tripje naar het midden van Australië. 
Uluru.
Ik vloog van Cairns naar Alice Springs, 
Een stadje in de desert. 
Alleen de vlucht vond ik al indrukwekkend! 
Ik zag het landschap veranderen van 
prachtige blauwe oceaan,  
naar rainforest,  
naar steeds kaler begroeid land,  
tot rode lege vlaktes.  
Na een dagje in Alice Springs begon de volgende ochtend /nacht om 4.45 uur...
Een drie daagse uluru tour. 
En daarmee kwam meteen mijn wens in vervulling.  
Een busritje van 6 uur door kilometers niks!
Met als eerste /hoofd bestemming 
Uluru 
Grote rode steen
Midden in the desert. 
Een plek met veel aboriginal geschiedenis. 
Een heilige plek, 
Een belangrijke plek voor de aboriginals. 
Onze tourgide vertelde hier helaas niet zo heel veel over. 
Maar evengoed een hele indrukwekkend plek!
Een grote rots in de desert.  
Ja 
Groter als ik had verwacht.
Indrukwekkende! 
En de kleuren! 
Prachtig! 
We maakte een aantal wandeling rondom uluru. 
En stopte bij een aantal uitzichtpuntten. 
Waaronder eentje waar we de sunset boven uluru konden bekijken. 
We kampeerde op een campground vlak bij uluru. 
We sliepen echter niet in tentjes. 
We sliepen in een swag.
Een swag is een soort tent,  matras en slaapzak in één.
Je rolt je swag uit,  
En slaapt in je swag 
Onder de sterren. 
En daar zijn er veel van! 
Over de volgende ochtend schreef ik het volgende :

Dit moment vanochtend was zo bijzonder!
Wakker worden van muziek die zachtjes aan gaat. 
Xavier Rudd, spirit bird. 
Een prachtig nummer.
Langzaam besef ik waar ik ben. 
Oja in de desert in een swag onder de sterren. Wauw. 
Heel veel sterren.
Ik geniet van de sterren en van het prachtige nummer. 
Enigzins geëmotioneerd, 
dit is bijzonder! 
Terwijl de laatste noten van het nummer klinken zie ik een vallende ster. 
Wauw. 
Een vallende de ster.. 
Uhh. Dan mag ik een wens doen?! 
Wat zou ik moet wensen.. 
Dit is al perfect!
...

We werden om 5 uur wakker gemaakt. 
Om na een ontbijtje naar de sunrise te kijken. 
Met een dagtemperatuur van 30 graden
en 9 graden in de nacht..
Brrr..
Was het best fris 
Maar heel mooi om de zon op te zien komen boven uluru! 
Onze volgende stop en andere belangrijke plek in de aboriginal geschiedenis. 
Kata tjuta. 
Even rood en groot 
Maar bestaande uit meerdere rotsen. 
Even goed erg indrukwekkend! 
We eindigde dag na een ritje van 3 uur op het volgende kamp.  
Onderweg verzamelde we brandhout. 
We maakte een kampvuur. 
We kookte op het vuur. 
Op het menu een pasta bolognaise van kangaroe vlees. 
We sliepen opnieuw in de swag, 
Bij het vuur
Onder de sterren. 
Die tweede nacht was helaas iets minder comfortabel. 
Het was koud doordat het flink waaide. 
En aangezien we in de verkeerde windrichting lagen werd ik wakker met een laagje as en zand op m'n gezicht. 
We werden dit keer om half 5 wakker gemaakt. 
Zodat we nog voor sunrise kings Canyon konden beklimmen. 
We maakte hier een hike van 3 uur. 
Het uitzicht prachtig! 
Helaas was het alweer de laatste attractie van de tour. 
En volgde er een 4 uur lange busrit terug naar Alice Springs. 
Gelukkig was ik ondertussen goed bevriend geraakt met Duitse Anna. 
En hadden we heel veel lol in de bus. 
Onderandere met onze missie om de soms best wel chagrijnige buschauffeur te laten lachen. 
Wij vonden het jammer dat de tour er op zat!
Uluru was een hele bijzondere ervaring. 
De vlieg tickets en tour waren erg prijzig! 
Maar ik ben heel blij dat ik er geweest ben! 
Een ps. voor de lezers die ook van plan zijn uluru te bezoeken.. 
Dat wat ze je er niet bij vertellen.. 
VLIEGEN. 
Omg,  heel veel vliegen.  
En ze hebben het gemunt op je oren, mond,  neus en ogen.  
Bah bah.